FloatPlayer — Picture in Picture for YouTube

Wideo z YouTube zawsze na wierzchu: pełny odtwarzacz, pętla A-B, prędkość i wzmocnienie głośności.

Oglądaj YouTube i naprawdę pracuj. Jedno kliknięcie i wideo unosi się nad wszystkimi oknami — z przyciskami, których YouTube nigdy nie dał. DLACZEGO ZOSTAJE NA STAŁE • Naprawdę zawsze na wierzchu — nie chowa się za edytorem • Nic się nie restartuje: do okna przenosi się sam odtwarzacz YouTube • Prędkość 0.25–3x i głośność do 300% • Pętla A-B do ćwiczeń oraz zapętlenie całego filmu • Tryb nocny, który tłumi niebieskie światło, i wyłącznik czasowy, który naprawdę wstrzymuje • Fragmenty sponsorowane na zielono i pomijane automatycznie • Komentarze, czat na żywo i propozycje bez wracania do karty • Shorts w pionowym oknie, które samo przewija dalej • Shorts na hasło: wpisz słowo i oglądaj tylko Shorty o nim • Tylko wideo — bez kart, bez sklepu, bez bałaganu FloatPlayer trzyma YouTube nad wszystkim innym. Jedno kliknięcie przycisku w odtwarzaczu — albo Alt+P — i wideo przenosi się do małego okna zawsze na wierzchu, z własnymi przyciskami. Pisz kod, odpowiadaj na maile, poprawiaj arkusz: obraz pozostaje widoczny nad każdą aplikacją i każdym innym oknem. To prawdziwe okno Document Picture-in-Picture, a nie popup. Nigdy nie chowa się za oknem, w którym pracujesz. WIDEO NIE ZACZYNA SIĘ OD NOWA Większość rozszerzeń «PiP» otwiera drugi odtwarzacz z surowym plikiem wideo: tracisz miejsce, w którym byłeś, swoje ustawienia i napisy. FloatPlayer przenosi do okna sam odtwarzacz YouTube. Ten sam strumień, ta sama sekunda, jakość, którą już miałeś, te same napisy, to samo miejsce na playliście i ta sama historia. Zamknij okno, a odtwarzacz wsuwa się z powrotem na stronę dokładnie tam, gdzie był — nic się nie przeładowuje i nic nie buforuje od nowa. Reklamy nie są blokowane ani pomijane: rozszerzenie gra według zasad YouTube. CZEGO NIE POTRAFI WBUDOWANY PICTURE-IN-PICTURE Wbudowany PiP w Chrome daje przycisk odtwarzania i nic więcej. FloatPlayer dokłada to, czego naprawdę brakuje: - przewijanie — kliknięcie i przeciąganie po pasku postępu, strefy ±10 s na samym wideo, przyciski ±30 s pod nim - prędkość od 0.25x do 3x na suwaku - głośność od 0 do 300% — od ciszy po trzykrotność maksimum samego YouTube, w sam raz do cicho nagranych filmów - pętla A-B do ćwiczenia frazy, riffu albo kroku, oraz zapętlenie całego filmu - tryb nocny w dwóch mocach, który wyciąga niebieskie barwy z obrazu na późne oglądanie - wyłącznik czasowy, który naprawdę wstrzymuje wideo, do 12 godzin - poprzedni i następny film oraz do 20 propozycji w wysuwanej kolumnie - znaczniki rozdziałów na pasku postępu i nazwa rozdziału pod kursorem - obsługa Shorts, łącznie z odtwarzaniem Shortów na hasło, której wbudowany PiP w ogóle się nie podejmuje - naprawdę czyste okno, bez interfejsu YouTube w środku Wszystko jest ukryte, dopóki nie ruszysz myszą, więc przez większość czasu widzisz tylko obraz i jego tytuł. W trakcie reklamy osobny biały pasek pokazuje, ile jej zostało, a czerwony zatrzymuje się na twojej prawdziwej pozycji. Gdy odlicza wyłącznik czasowy, panele pozostają ukryte nawet pod kursorem — tak jak powinno być, kiedy zasypiasz. WSZYSTKO INNE, PO CO BYŁA KARTA Okno to nie tylko odtwarzacz. Boczna kolumna przynosi te części strony, dla których inaczej trzeba by wracać: - komentarze, ładowane prosto z YouTube i przewijane bez końca, z oznaczeniami przypiętych i autorskich — tak samo jak w serwisie - czat na żywo transmisji, w tej samej kolumnie - propozycje oraz kolejka odtwarzania, którą sam z nich budujesz - tytuł filmu i awatar kanału na tabliczce pod panelem, bo ramka okna Chrome pokazuje wyłącznie adres FRAGMENTY SPONSOROWANE WIDOCZNE I DO POMINIĘCIA Dla jasności: reklam samego YouTube rozszerzenie nigdy nie rusza. Chodzi o wstawki sponsorskie wmontowane w sam film. Fragmenty zgłoszone przez społeczność SponsorBlock są zaznaczone na zielono na pasku postępu, więc wstawkę widzisz z wyprzedzeniem — a od razu po instalacji są pomijane automatycznie, bez kiwnięcia palcem. Wolisz decydować za każdym razem? Wyłącz automatyczne pomijanie, a w środku fragmentu pojawi się przycisk «Pomiń sponsora». Kategorie wybierasz sam — sponsor, autopromocja, przypomnienia o łapce i subskrypcji, intro, outro. Do sponsor.ajay.app trafia wyłącznie identyfikator filmu — nic o tobie, nic o tym, co przeglądasz — a całą funkcję można wyłączyć. TRANSMISJE NA ŻYWO Przy transmisji panel pokazuje plakietkę LIVE z czerwoną kropką. Zostaniesz w tyle — kropka szarzeje, a obok pojawia się dokładna różnica; jedno kliknięcie wraca na żywą krawędź. Przewijanie działa w obrębie bufora DVR, więc transmisję cofasz tak samo jak zwykły film. SHORTS, PORZĄDNIE OBSŁUŻONE Osobny przycisk nad «Lubię to» otwiera Shorta w pionowym oknie w proporcjach 9:16 — bez czarnych pasów i bez przycinania. Gdy Short się kończy, następny startuje sam, a strzałki pod wideo — albo klawisze w górę i w dół — przewijają feed prosto z okna. Shorts możesz trzymać w rogu ekranu jak telewizor, w ogóle nie dotykając przeglądarki. Nad panelem siedzi własny mały pasek: przycisk «Lubię to», przełącznik automatycznego przechodzenia i lupa. Najciekawsza jest lupa. Wpisz słowo, naciśnij Enter, a okno zacznie grać Shorty o tym słowie — koty, przepis, ulubiony zespół, cokolwiek zamówisz. Dalej, wstecz i automatyczne przechodzenie idą wtedy po tej liście zamiast po feedzie algorytmu. Naciśnij Escape albo kliknij lupę jeszcze raz, a wracasz na zwykły feed. OKNO ZACHOWUJE SIĘ TAK, JAK SIĘ SPODZIEWASZ Przeciągaj je z dowolnego miejsca: przytrzymaj na wideo i przesuń — przyciski nadal da się klikać, więc przeciąganie nigdy nie uruchamia przypadkiem żadnej funkcji. Okno otwiera się w dokładnych proporcjach filmu, wraca do nich po ręcznej zmianie rozmiaru i przebudowuje się dla filmów o innych proporcjach, zapamiętując osobno filmy poziome i pionowe Shorts. Tylko wideo, gwarantowane: interfejs YouTube wewnątrz okna usuwa biała lista, która przepuszcza obraz, napisy i wskaźnik ładowania — i nic poza tym. Nakładki zakupowe, karty informacyjne, ekrany końcowe i każda nakładka, którą YouTube wymyśli w przyszłości, po prostu nie mogą się pojawić. Tryby okna są dwa, a na stronie ustawień wybierasz, który wolisz: - «Pełny (z panelem)» — opisane wyżej okno Document PiP, z panelem sterowania, paskiem postępu i boczną kolumną. Chrome rysuje nad nim cienki pasek z adresem witryny; ten pasek chowa się sam, gdy kursor odjedzie. - «Samo wideo (bez paska)» — wbudowany PiP Chrome: nic poza obrazem, bez paska z adresem i bez naszego panelu, tylko systemowy przycisk odtwarzania. Na chwile, gdy na ekranie ma być jak najmniej. Opcjonalny auto-PiP (Chrome 120+) sam wysuwa wideo, gdy przełączasz karty — w tym trybie, który sobie wybrałeś. SKRÓTY I USTAWIENIA Z dowolnego okna Chrome: Alt+P otwiera i zamyka okno (⌥P na Macu), Alt+K wstrzymuje, Alt+J i Alt+L przeskakują o 5 sekund. W oknie: spacja lub K wstrzymuje, strzałki w lewo i w prawo przeskakują o 5 sekund, w górę i w dół zmieniają głośność — albo przewijają feed, gdy oglądasz Shorts — cyfry 0–9 skaczą po filmie, M wycisza, < i > zmieniają prędkość. Wszystko można zmienić na stronie chrome://extensions/shortcuts. Ikona na pasku otwiera mały panel: co dzieje się w bieżącej karcie, jeden przycisk, żeby wysunąć wideo albo je przywrócić, i przełączniki, które zmieniasz najczęściej. Pełna strona ustawień obejmuje tryb okna, auto-PiP, SponsorBlock z automatycznym pomijaniem i jego kategoriami, automatyczne przechodzenie Shorts, kompaktowe panele, panel na samej stronie YouTube, krok prędkości i limit głośności. Zmiany działają od razu. Interfejs mówi w 14 językach i idzie za przeglądarką: angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, francuski, włoski, portugalski (Brazylia), polski, turecki, ukraiński, japoński, koreański, hindi i indonezyjski. PRYWATNOŚĆ Bez kont, bez logowania, bez śledzenia, bez analityki, bez reklam. Nic nie jest zbierane i nic nigdzie nie jest wysyłane, poza identyfikatorem filmu na potrzeby SponsorBlock — i tylko dopóki zostawisz tę funkcję włączoną. Uprawnień jest minimum: pamięć na twoje ustawienia oraz dostęp do youtube.com i sponsor.ajay.app. UCZCIWE OGRANICZENIA Lepiej wiedzieć przed instalacją, niż rozczarować się po niej: - Wymaga Chrome 116 lub nowszego; na starszych wersjach zadziała wbudowany PiP. - Cienkiego paska Chrome z adresem witryny nie da się usunąć — to wymóg antyphishingowy dla każdego okna Document PiP. Chowa się sam, gdy kursor odjedzie, a tryb «samo wideo» nie ma go wcale. - Przezroczystości i klikania na wylot nie ma w API Chrome. - Jedno okno PiP na przeglądarkę, a jego pozycji nie da się ustawić programowo — to ograniczenia przeglądarki, nie nasze. - W trakcie reklam YouTube przewijanie nie działa: główny film nie jest wtedy wczytany, więc nie ma czego przewijać. - Wyszukiwanie Shortów na hasło bierze pierwszą stronę wyników YouTube — jakieś trzydzieści Shortów — i zatrzymuje się na ostatnim, zamiast dobierać kolejne.